Niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że jednym z czynników umożliwiających ptakom lot jest ich dość niezwykła zdolność do podwójnego oddychania. I bynajmniej nie chodzi tu o oddychanie przez skórę, jak w przypadku chociażby płazów. Cały proces zachodzi bowiem w workowatych płucach. Kluczowe jest tu słowo workowate. To właśnie worki powietrzne, które wypełniają przestrzenie między pneumatycznymi kościami i narządami wewnętrznymi, umożliwiają ptakom przeprowadzanie tego procesu. Na czym on polega? Otóż dostające się przez tchawicę i oskrzela pod wpływem uniesienia skrzydeł powietrze dzieli się na dwa strumienie. Pierwszy przepływa przez płuca, gdzie powietrze zostaje wykorzystane i wydalone do worków przednich. Drugi wchodzi do worków tylnych, skąd podczas wydechu wywołanego opadnięciem skrzydeł i zgnieceniem worków przesuwa się do płuc. Po wymianie gazowej wraz z powietrzem worków przednich wydostaje się na zewnątrz. W skrócie można by, więc rzecz, że ptaki przeprowadzają wymianę gazową podczas wdechu i wydechu, stąd też pochodzi nazwa podwójne oddychanie. Ptasie jaja są nieodzownym elementem naszego życia, choć często nie zdajemy sobie z tego sprawy. Służą nam jako pożywienie, możemy znaleźć je niemal w każdym przepisie na ciasto czy naleśniki. Wielu z nas lubi zjeść na śniadanie jajecznicę, jajka w koszulkach czy jajka na miękko. Większość z nich to jajka kurze, jednak coraz większą popularność zyskują również jaja strusie czy przepiórcze. Jajka są również nieodłącznym elementem Wielkanocy. To święta, których Katolicy nie są w stanie wyobrazić sobie bez malowania jajek, stanowiących podstawowy element świątecznego śniadania. Nie wszystkie jajka trafiają jednak na nasze stoły. Wbrew pozorom, z większości z nich wykluwają się jednak pisklęta. Bardzo ciekawym przypadkiem jest pasożytnictwo lęgowe, które możemy obserwować na przykładzie znanych wszystkim kukułek. Samiec kukułki robi wszystko, by wybawić rodziców z gniazda, a w tym czasie samica składa w ich gnieździe jajo, łudząco podobne do jaj, które wcześniej znajdowały się w gnieździe. Niczego nieświadomi rodzice, wychowują kukułcze pisklę.

Zwierzęta leśne są to wszystkie stworzenia mieszkające w lesie. Zwierzęta leśne są to małe, śliczne i milutkie zwierzątka takie jak wiewiórka czy zając, ale bywają także wielkie i groźne takie jak łosie, jelenie czy też dziki. Bywają także małe zwierzęta które też potrafią być groźne takie jak lisy które są zwierzętami niewielkimi ale są mięsożerne i niektóre potrafią przenosić wściekliznę, która jest chorobą zakaźną bardzo niebezpieczną dla zwierząt i ludzi. Zwierzęta leśne żywią się darami natury czyli tym wszystkim co znajdą w lesie, lecz zdarzają się przypadki, najczęściej zimą kiedy brakuje żywności że bardzo głodne zwierzęta, które nie mogą znaleźć nic do jedzenia zapuszczają się na pola, do ludzkich gospodarstw czy nawet do miast w poszukiwaniu pożywienia. Zwierzęta leśne tak jak wszystkie zwierzęta dzielimy na dwie podstawowe grupy a mianowicie, na mięsożerców czyli te które żywią się wyłącznie mięsem ze zwierząt które same upolowały i na roślinożerców czyli takie które żywią się tylko i wyłącznie roślinami rosnącymi w lasach czy na polach Jeleń jest to kolejne duże zwierze które zamieszkuje nasze lasy. Podobnie jak łoś na dość duże rozmiary ale oczywiście od łosia jest mniejszy. Na głowie na poroże które służy mu do ataku innych samców kiedy chce zdobyć terytorium lub samicę bądź do obrony przed drapieżnikami. Jeleń jest to bardzo płochliwe zwierze które potrafi bardzo szybko biegać dlatego aby podejść do niego bliżej należy zachowywać się bardzo cicho ponieważ w innych wypadkach ucieknie nam zanim zdążymy dokładnie go obejrzeć. Jelenie są roślinożercami czyli żywią się roślinami rosnącymi w lesie takimi jak trawa, szczaw czy inne zioła. Jeleń porusz się na czterech długich nogach które są zakończone małymi kopytkami. Jelenie potrafią bardzo szybko biegać co pozwala im skutecznie uciekać przed drapieżnikami lub kłusownikami polującymi na nie ze względu na ich duże i pięknie wyglądające poroże. Jelenie raz w roku zbierają się w pewnym miejscu nazywanym rykowiskiem w celu zapłodnienia samic. Jelenie są to zwierzęta mieszkające w stadach po kilka osobników w jednym stadzie Lis jest następnym opisywanym przeze mnie mieszkańcem naszych lasów. Lis jest jednym z ładniejszych zwierząt. Posiada bardzo piękną rudo-białą barwę swojego futra. Na końcu ma przepiękny puszysty rudy ogon który pięknie powiewa na wietrze kiedy ucieka lub po prostu sobie biegnie. Lis należy do mięsożerców ponieważ żywi się jedynie mięsem mniejszych zwierząt które sam sobie upolował. Lisy mieszkają w norach które same sobie kopią pod ziemią. Lisy bardzo często nie mogą niczego w lesie upolować dlatego zapuszczają się na ludzkie tereny czyli na gospodarstwa wiejskie i tam atakują i porywają do lasu. Najczęstszymi zwierzętami które padają ofiarą lisów w gospodarstwach są kury, kaczki gęsi i inne małe zwierzęta hodowlane. Lisy są dość niebezpiecznymi zwierzętami ponieważ potrafią ugryźć i bardzo często przenoszą i zarażają wścieklizną która jak już wspomniałem jest bardzo niebezpieczną chorobą zakaźną. Lisy poruszają się na czterech małych nogach które są zakończone małymi łapkami porośniętymi białą sierścią

Większość ptaków słynie z tego, iż opuszcza nasze terytoria na zimę i rozpoczyna wędrówkę do tak zwanych ciepłych krajów. Polska nie jest bowiem krajem, w którym ptaki mogłyby swobodnie przetrwać okres zimowy. Składa się na to wiele czynników. Przede wszystkim brak dostępu do pokarmu. Zdolność ptaków do lotu, umożliwiająca dalekie wędrówki sprawiła, że wiele gatunków późnym latem, bądź wczesną jesienią opuszcza nasz kraj i w zwartym szyku, zwanym kluczem odlatuje w cieplejsze regiony świata. Ornitolodzy badają trasy ptasich wędrówek. Służą do tego specjalne obrączki, a ostatnio także nadajniki GPS. Jeśli chodzi o długość takich lotów, bezapelacyjnym zwycięzcą jest rybitwa popielata, która rok w rok pokonuje dystans dzielący Arktykę i Antarktykę. Wiele z obecnych w Polsce gatunków wędruje w rejony afrykańskie. Zanim jeszcze zaczęto znakować ptaki i profesjonalnie zajmować się ich wędrówkami, pierwszych obserwacji w tej dziedzinie dokonywano między innymi na podstawie artefaktów przynoszonych przez ptaki. Niejeden z nich wracał wiosną ze skrzydłem przebitym strzałą. Choć poznanie tras wędrówek ptaków niesie ze sobą wiele korzyści, stanowi to także zagrożenie dla wielu gatunków, gdyż lecące stada stają się łatwym łupem dla kłusowników. Zdolność ptaków do lotu od wieków stanowiła przedmiot dyskusji uczonych. Dziś możemy już wszystko jednoznacznie wyjaśnić. Na czym więc polega owa niezwykła umiejętność? Przede wszystkim opiera się ona na przystosowaniach anatomicznych i fizjologicznych. Najbardziej oczywiste wydaje się być wykształcenie skrzydeł, a dokładniej powstanie ich przez przekształcenie kończyn przednich. Pozwoliło to na stworzenie powierzchni nośnej. Strumień powietrza ulega rozdzieleniu po starciu z przednią powierzchnią skrzydła, pozwalając na wytworzenie podciśnienia, odpowiedzialnego za powstanie siły nośnej. Nie bez znaczenia są również pneumatyczne kości czy brak zębów, które powodują zmniejszenie masy ciała ptaka. Pozwala to na utrzymanie się w powietrzu. Niejednemu z nas zdarzył się w życiu bezpośredni kontakt z ptasim guanem. Wynika to z faktu, iż ptaki nie mają pęcherza moczowego, a systematyczne wydalanie pozwala na zachowanie stałej masy ciała. Wykształcenie grzebienia na mostku stworzyło miejsce przyczepu mięśni, odpowiedzialnych za ruchy skrzydeł. Można więc zaryzykować stwierdzenie, iż praktycznie cała fizjologia i anatomia ptaka podporządkowane są zdolności lotu.