Ekologiczne podejście

Wodnej zakłada pokrycie deficytów w wyniku budowy zbiorników wodnych i przerzutów zretencjonowanych wód do rejonów ubogich w wodę. Dzięki zastosowaniu ochrony biernej (budowa wałów) i czynnej (budowa zbiorników retencyjnych) zmniejszy się znacznie niebezpieczeństwo powodzi. W zakresie ochrony wód przed zanieczyszczeniem zostały podjęte wielokierunkowe działania. Podstawowym zadaniem jest rozszerzenie i udoskonalenie techniki oczyszczania ścieków. W okresie dwudziestolecia zostanie wybudowane około 13 tysięcy oczyszczalni ścieków, z tego w około 3 tysiącach dużych i ważnych zakładach przemysłowych i miastach. Ulegnie dalszemu podwyższeniu sprawność oczyszczania ścieków dzięki szeroko stosowanemu postępowi technologicznemu, a w szczególności przez stosowanie biologicznego oczyszczania ścieków, wprowadzania łatwo rozkładalnych detergentów i środków ochrony roślin, właściwe nawożenie gleb i składowanie wszelkich odpadów, wykorzystywanie. W rekultywacji gleb wyróżnia się fazę techniczną i biologiczną (Greszta, Morawski 1970). Rekultywacja techniczna, zwana także podstawową, obejmuje: ukształtowanie rzeźby terenu, uregulowanie stosunków wodnych, odtworzenie gleb metodami technicznymi, budowę dróg dojazdowych. Faza rekultywacji biologicznej obejmuje zabiegi stosowane w rolnictwie, których głównym celem jest utworzenie warstwy glebowej na uprzednio wyrównanej powierzchni nieużytku. W tym celu stosuje się mechaniczną uprawę gruntu, nawożenie, uprawę mieszanek roślin próchnicotwórczych, obsadzanie zboczy i skarp odpowiednimi gatunkami roślin. Ochrona gleb użytkowo czynnych powinna zmierzać do: – zapewnienia glebie wody pozbawionej zanieczyszczeń, – czuwania nad korzystnym układem mikroklimatu poprzez utrzymanie potrzebnej wilgotności i czystości powietrza, – ochrony gleby przed wysuszającymi wiatrami poprzez odpowiednie zalesienia i zadrzewienia, – zapobiegania zjawiskom niszczącym.