Stopień zanieczyszczenia wód powierzchniowych obecnie jest już katastrofalny. Do rzek, jezior i mórz odprowadzane są ścieki z ośrodków przemysłowych i komunalnych, zanieczyszczone odpadami i wszelkiego rodzaju związkami chemicznymi, co w oczywisty sposób zwiększa coraz bardziej ogólnoświatowy deficyt wody użytecznej. Ścieki komunalne zanieczyszczają wodę głównie dużą ilością związków organicznych, a niektóre także drobnoustrojami chorobotwórczymi i różnego rodzaju pasożytami, które wywołują epidemie chorób u ludzi i zwierząt. Ścieki przemysłowe zawierają głównie związki nieorganiczne, takie jak kwas siarkowy, chlorek wapnia, sole amonowe, arsenowe i inne, które zatruwają faunę i niszczą florę zbiorników wodnych. Stopień zanieczyszczenia rzek w Polsce jest bardzo duży i rzeczywiście czyste są tylko nieliczne rzeki na wschód od Wisły i na północ od Noteci. Najsilniej zanieczyszczone są górne biegi Wisły i Odry oraz ich dopływy. Agapant może występować w wielu odmianach jak również kolorach jednak niewątpliwie największe uznanie zyskały na naszym rynku odmiany o kwiatach błękitnych chociaż nie tylko one ciszą oko swym wyglądem. Piękny efekt możemy uzyskać także dzięki wykorzystaniu odmian białych. Jest to niewątpliwie imponująca roślina, która kwitnie od lipca. Wywołuje ona wiele kontrowersji wśród jej posiadaczy ponieważ kwitnie oraz rośnie tym bujniej im mniej pracy wkłada się w jej pielęgnację co trzeba przyznać jest niezwykle dziwne zwłaszcza jeżeli chodzi o kwiaty występujące w okresach letnich. Rośliny te zasila się umiarkowanie, nie wolno ich również zbyt często podlewać. Najważniejsze w pielęgnacji tej rośliny jest to iż nie powinno się jej przesadzać w inne miejsce bez konkretnego powodu ponieważ źle to znosi i może nawet uschnąć. Co ciekawe trzeba też wiedzieć o tym, że u tej rośliny niezwykle ważną rolę odgrywa zimowanie oraz temperatura towarzysząca mu. Nie powinna ona przekracza przedziału od pięciu do ośmiu stopni ponieważ wówczas kwitnienie będzie słabsze lub roślina w ogóle nie będzie kwitła. O bieluniu nie można się wyrażać inaczej jak jedynie w samych superlatywach. Można zauważyć, że u tej rośliny tak naprawdę wszystko jest imponujące, zarówno liście jak również lejkowate kwiaty osiągające wielkość nawet do trzydziestu centymetrów oraz wydające słodki zapach uwalniany zwłaszcza w godzinach wieczornych. Bieluń dostępny jest w wielu różnych odmianach kwitnących na różne kolory takie jak biały, żółty, różowo łososiowy a także lekki morelowy. Bielunie są to rośliny, które szczególnie wyróżniają się silnym wzrostem a także obfitym kwitnieniem dlatego właśnie nieodzownymi elementami pielęgnacji tych roślin są regularne zasilania jak również regularne i obfite nawadniania. Na stanowisko uprawy dobrze jest wybrać miejsce osłonięte zarówno od wiatru ale również od bardzo silnego, ostrego słońca ponieważ w zbyt dużych ilościach bardzo szkodzi ono kwiatom. Podczas letnich miesięcy krzewy te powinno się zraszać wodą jednak tylko wieczorami nie w ciągu całego dnia. Bielunie należy zimować natomiast w dosyć chłodnych pomieszczeniach jednak temperatura nie może być minusowa.

Kwiatki doniczkowe również rosną, oczywiście o wiele wolniej niż się ma to w przypadku roślin rosnących w środowisku naturalnym, ale zawsze one rosną. Oczywiście musimy wiedzieć, że doniczki które one posiadają z czasem zrobią się zbyt małe, a wiec oczywiście możemy być pewni że nie ominie nas proces przesadzania kwiatków, ponieważ jest to konieczne aby nie zmarnować naszej rośliny i oczywiście pozwolić jej na dogodny wzrost. Przesadzanie w wielkim skrócie polega na tym, że zmieniamy starą doniczkę kwiatu na nową doniczkę, które jest większą od poprzedniej, a co za tym idzie możemy być pewni, że roślina będzie się o wiele lepiej czuła, a przecież jest to najważniejsze osiągnięcie jakie zakłada sobie ogrodnik. Często rośliny nie chcą rosnąć, ponieważ istnieje bardzo wiele czynników, które oczywiście hamują wzrost rośliny. Jednym z nich jest również to, że nie możemy przesadzać rośliny do zbyt wielkiej doniczki, ale mniej więcej do doniczki o średnicy o trzy centymetry większej od poprzedniej. Przycinanie roślin jest to czynność, która oczywiście polega na tym, że musimy usuwać stare i zniszczone jej elementy, które w gruncie rzeczy przeszkadzają, ponieważ nie mogą one nazywać się pięknymi, ponieważ najczęściej stają się brązowe i do tego strasznie wysuszone, co w dodatki może doprowadzić do osłabienia reszty rośliny i przez to może dość do jej niemalże całkowitego zniszczenia. Ogrodnik wie że musi usuwać takie elementy rośliny dla dobra jej całej. Poza tym można również przycinać roślinę w tym celu, że oczywiście jej konary które są skrócone nie będą rosły wzdłuż, ale oczywiście zaczną się wzmacniać i najczęściej objawia się zgrubieniem. Następnie z takiego konaru zamiast wychodzić jedna gałąź to spotyka się wielkie zakrzewienie nawet do kilku gałęzi co oczywiście pomaga nam upiększyć roślinę. Przycinanie jednak to zajęcie precyzyjne, ponieważ wymaga od nas oczywiście bardzo wielkiej staranności, ponieważ możemy przyciąć w nieodpowiednim miejscu i nawet możemy zniszczyć naszą roślinę. Rośliny jakie znajdują się w naszych domach musza być odpowiednio ustawione, ponieważ dzięki temu oczywiście będą one w stanie złapać odpowiednią ilość słońca, a co za tym idzie oczywiście musimy wiedzieć, ze nie wolno nam oczywiście lekceważyć tej czynności. Jak doskonale pewnie wiecie rośliny lubią słońce, ponieważ jest im ono potrzebne do przeprowadzenia zjawiska fotosyntezy. Czasami rośliny nie tolerują wielkiej ilości słońca, a więc musimy je delikatnie usunąć na bok, a co za tym idzie oczywiście nie mogą one stać na przykład w miejscach nasłonecznionych, ale na przykład w cieniu lub nawet półmroku. Często jednak znakomita większość naszych roślin jest bardzo nastawiona na pobieranie słońca, a wiec bardzo dobre miejsca dla nich to oczywiście parapety, lub nawet podczas dobrej pogody nic innego jak taras czy ogródek. Rośliny muszą mieć spełnionych kilka bardzo ważnych warunków wzrostu, ponieważ w przeciwnym przypadku może się okazać, że nie będą one w stanie wzrastać poprawnie.

Goryl jest największą małpą. Jego muskularne ciało chroni gruba, elastyczna skóra, porośnięta włosami czarnego koloru. Twarz, dłonie i stopy nie są owłosione. Małpy te są zwierzętami łagodnymi i inteligentnymi. Gesty, postawa, mimika i okrzyki służą gorylom do porozumiewania się wewnątrz grupy. Codziennie budują nowe gniazda, w których za dnia odpoczywają a nocy śpią. Ojczyzną goryli jest Afryka, gdzie występują w dwóch podgatunkach jako: goryl nizinny i goryl górski. Żyją one w trwałych grupach, liczących około 15 osobników. Dominujący samiec nigdy nie oddala się od swego stada. To on wyznacza tempo wędrówek, odpoczynek i żerowisko. Ciąża u goryli trwa 34 tygodnie. Noworodek waży około 2 kilogramów, jest nieporadny i całkowicie uzależniony od matki. Młode przychodzą na świat w różnych porach, a dorastają w wieku 10 – 13 lat. Są zwierzętami, które cechuje długa egzystencja, mogą żyć nawet do 40 lat. Mimo całkowitej ich ochrony, są gatunkiem ginącym, głównie powodu niszczenia przez człowieka ich naturalnego środowiska. Harmozeta lwia, pośród małp Ameryki południowej wyróżnia się niezwykłą urodą. Małpkę tę okrywają jedwabiste, lśniące długie czerwonozłote włosy. Kolor sierści zależy głownie od kondycji zwierzęcia, sierść osobników starych, lub chorych ma jasna barwę. Włosy na głowie i szyi są znacznie dłuższe niż na reszcie ciała, co sprawia, że małpa ta posiada grzywę podobną do grzywy lwa. Harmozeta prowadzi nadziemny tryb życia, głównie w koronach drzew wysokich. Zjada owady jaja ptasie i pisklęta, oraz soczyste owoce. Po około 16 tygodniach ciąży samica rodzi jedno lub dwójkę dzieci, które karmi mlekiem przez 10 tygodni. Harmozety lwie były zwierzętami masowo oddawanymi do prywatnych kolekcji. Ich niezwykła uroda i łatwość przystosowania się sprawiły, że ludzie trzymali je w domach i traktowali jak maskotki. Niszczenie ich środowiska naturalnego doprowadziło do spadku ich liczebności. Naukowcy próbują ratować gatunek, dlatego prowadzą obserwacje ich powrotu do naturalnego życia w dżungli. Daje to nadzieję, że gatunek uda się uchronić przed zagładą.

Barszcz zwyczajny nie mylić z Barszczem Sosnowskiego (trujący) Barszcz zwyczajny jest rośliną dwuletnią dorastającą do wysokości od trzydziestu do stu pięćdziesięciu centymetrów. Ma gruby, wrzecionowaty korzeń w którym na wiosnę zbiera się zielony. Ostry sok. Łodyga tej rośliny jest gruba i owłosiona. Kwitnie od czerwca do września a jego kwiaty mają kolor białawy lub różowawy. Można go spotkać na wilgotnych łąkach i zaroślach. Kiedyś barszcz zwyczajny był bardzo często używanym jako roślina warzywna. Można gotować młode liście i łodygi w okresie wiosenno – letnim na zupę. Można stosować go jako dodatek do sałatek (po ugotowaniu). Korzenie barszczu można gotować. Zmiażdżone liście barszczu zwyczajnego doskonale nadają się na okłady na źle gojące się rany gdyż mają działanie przeciwzapalne i przyspieszają proces ziarninowania rany. Mamy również inną odmianę barszczu tak zwany Barszcz Sosnowskiego który należy do roślin bardzo niebezpiecznych. Jest on dużo większą rośliną od barszczu zwykłego. Kiedyś uważano że ten barszcz nadaje się na paszę dla zwierząt ale szybko zaobserwowano że to roślina bardzo niebezpieczna dla ludzi gdyż po jej ścięciu w momencie gdy jej sok spryska skórę powoduje na skórze ropiejące, trudno gojące się pęcherze. Roślina coraz częściej używana w kuchni Czosnek niedźwiedzi dorasta do około trzydziestu centymetrów a po roztarciu jego liści pachnie czosnkiem. Cebula tego czosnku ma kształt podłużny. Liście ma płaskie umieszczone na długich ogonkach o szerokości od dwóch do pięciu centymetrów. Kwiaty czosnku niedźwiedziego mają śnieżnobiały kolor i kwitną od maja do początków czerwca. Kwiaty mają średnicę około dziesięciu milimetrów i są zebrane w niby baldachy złożone z wielu kwiatów pojedynczych. Roślinę tę można spotkać najczęściej w wilgotnych lasach mieszanych lub liściastych oraz w zaroślach. Do spożycia nadają się liście które zbiera się od marca do maja w momencie gdy roślina jeszcze nie kwitnie gdyż później liście zamierają i w czerwcu nie ma już praktycznie żadnego śladu po roślinie. Liście spożywa się tylko na surowo gdyż po przetworzeniu tracą większość aromatu. Można nimi doprawiać sałatki, dodawać do duszonych warzyw, do sosów, nadzień mięs, ryb oraz jako dodatek do ziołowych maseł. W lecznictwie ludowym czosnek używa się w przypadku kapotów żołądkowo – jelitowych gdyż wpływa pozytywnie na ich pracę, również niszczy pasożyty przewodu pokarmowego, przyspiesza gojenie ran i owrzodzeń.