Dinozaury należały do grupy archozaurów, która dominowała na naszej planecie przez długi okres. Archozaury to grupa naczelnych gadów, a dinozaury spędziły na naszej planecie około sto sześćdziesiąt milionów lat. Były najbardziej inteligentnymi, największymi i najniebezpiecznymi stworzeniami na tym świecie, a mimo to wymarły. Stało się to przez – prawdopodobnie – wielki meteor, który uderzył w Ziemię, co spowodowało zagładę nie tylko ich, ale i większej części innych zwierząt. Mówi się, że dinozaury całkowicie wymarły, ale znajduje się grupa naukowców, która uparcie twierdzi, że ptaki należą do jednej z grupy dinozaurów właśnie. Zdania w tej kwestii są jednak bardzo podzielone. Przez długi czas myślano że dinozaury były wynikiem przypadkowego biegu ewolucji na oślep, jednak niedawne badania wykazały, że dinozaury jako takie świadomość uzyskały bardzo szybko, po czym zaczeły się przystosowywać jeszcze jako mniejsze organizmy do panujących na Ziemi warunków. Jednak pozostało nam już tylko domyślać się. Najwcześniejsze odkrycia dotyczące dinozaurów sięgają aż do czterystu lat przed naszą erą. Prawdopodobnie pierwszymi, którzy je odkryli, byli Chińczycy, którzy przypisywali szkielety i ich skamieniałości wyginiętym smokom i głeboko wierzyli, że one powrócą do życia. Każdej z kości przypisywano magiczne właściwości. Inne kultury były przekonane, że są to pozostałości po prehistorycznych, nieznanych stworach, które nie przetrway wielkiego chrześcijańskiego potopu. Dopiero w tysiąc sześćset siedemdziesiątym siódmym roku Robert Plot naszkicował własnoręcznie kości prehistorycznych gadów, a następnie opublikował je w książce o naturalnej historii naszej planety. Jednak popełnił tam straszliwą pomyłkę, ponieważ przypisał tę kość jakiemuś ludzkiemu odpowiednikowi sprzed kilku milionów lat. Dlatego pierwsze odkrycie czysto naukowe przypisuje się Gideonowi Mantellowi oraz jego żonie, którzy jako pierwsi znaleźli ząb jednego z dinozaurów i zbadali samodzielnie, potem podrzucając teorie o tym, że na świecie prawdopodobnie istniały jeszcze jakieś nieznane nam zwierzęta.

65 mln lat temu dinozaury w większości nagle wyginęły. Są dwie przyjmowane w tym temacie hipotezy. Pierwsza, mniej popularna, mówi o globalnej, skrajnej zmianie klimatycznej, która została spowodowana bardzo dużą aktywnością działających wulkanów. Spowodowało to globalne ochłodzenie klimatu, doprowadzając do tego, że zimy były coraz dłuższe, a dinozaury w takich waunkach nie mogły przetrwać. Jednak najpopularniejszą teorią jest kosmiczna katastrofa, która miała miejsce na naszej planecie, a konkretnie – uderzenie wielkiej asteroidy o wielkości nie mniejszej niż dziesięciu kilometrów. Tę hipotezę jako pierwsi upublicznili Luis Walter Alvarez oraz jego syn. Mówi się, że sięgający trzystu dwudziestu kilometrów szerokości krater o głebokości dwudziestu czterech kilometów może być pozostałością po tym historycznym wydarzeniu. To wydarzenie przyczyniło się prawdopodobnie do największej katastrofy, jaka kiedykolwiek miała miejsce na naszej planecie, zabijając większą część dinozaurów – szacuje się że więcej niż dwie trzecie. Budowa wszystkich dinozaurów ma jedną wspólną cechę – wszystkie miały tylko cztery kończyny. Zazwyczaj każda kończyna zakończona była pokaźną kolekcją pazurów, chociaż zna się przypadki z grupy roślinożernej paczki dinozaurów posiadających bardzo tępe kopyta, podobnie jak u koni. Zazwyczaj skóra tych ogromnych gadów pokryta była wodoszczelną łuską, ale zna się też przypadki ze sporadycznym występowaniem piór. Co ważne, wszystkie znane dinozaury, bez wyjątku miały dłuższe i krótsze ogony. Jaja złożone przez dinozaury miały bardzo podobną składnię co jaja dzisiejszych ptaków, a nogi bardzo przypominają kończyny dzisiejszych ptaków, które w miarę rośnięcia zmieniały swoje kształty, co usprawniało bieganie. Kości w ogóle posiadały bardzo lekkie wypełnione jamami z – prawdopodobnie – workami powietrznymi. Budowa dinozaurów jest ważnym punktem w udowadnianiu ich spokrewnienia z ptakami, co wykorzystane zostało w serii książek Michaela Crichtona “Jurassic Park”.