Wygląd “dzikiego” ogrodu
Jeśli ogród pół dziki pozostawimy w spokoju i nie będziemy ingerować w rozrost ziół to po pewnym czasie powstanie ogród całkowicie dziki w którym rośliny będą rosły tak jak od wieków w naturze. Zioła będą rosły bez żadnego porządku a zioła z takiego obszaru będą całkowicie ekologiczne gdyż nie tknie ich żaden środek chemiczny. Zioła dziko rosnące spotyka się niemal we wszystkich miejscach ale zbierać je należy jedynie z terenów oddalonych od dróg i miejsc gdzie mogą zostać zanieczyszczone różnymi czynnikami zewnętrznymi. Najlepiej zbierać je z pól, lasów i łąk gdzie rosną w swym naturalnym środowisku. Wydawało by się że zbieranie ziół to nic trudnego ale najczęściej nie zwraca się uwagi na rośliny i nawet nie zdaje sobie sprawę że to co widzimy to zioła. Często omija się na przykład osty uważając je za chwast a to przecież zioło. Taka sama sytuacja jest w przypadku na przykład pokrzywy czy dzikiego imbiru. Przy zbieraniu ziół należy zwrócić uwagę na te które się zna ale warto zainteresować się tymi mniej znanymi i pooglądać na przykład atlas. Zioła należą do roślin bardzo łatwych w uprawie. Rośliny będą rosły w praktycznie każdej przeciętnej ziemi ogrodowej choć najlepiej jest im w ziemi która łatwo się nagrzewa, jest próchnicza i łatwo przepuszczalna. Większość roślin zielnych woli gleby bogate w wapń. Po posadzeniu ziół rabaty zielne wystarczy systematycznie podlewać i pielić chwasty. W celu wzmocnienia wzrostu roślin warto każdorazowo wiosna zanim zacznie się wegetacja roślin posypać grządki warstwa kompostu natomiast nie ma wymagań tych roślin co do nawozów mineralnych. Rośliny zasilane nawozem sztucznym mogą łatwo zostać przenawożone i wtedy przestaną rosnąć, będą mało aromatyczne. Zasilić zioła na pewno trzeba w momencie gdy zaczną słabiej rosnąć. Zioła w zasadzie doskonale rosną na każdym miejscu, doskonale sobie radzą ze śniegiem i mrozem ale niektóre z nich wymagają okryć gdyż mogą przemarzać. Zioła takie jak lawenda oraz hizop wymagają corocznego, wiosennego przycinania. Dzięki przycinaniu lepiej rosną i bardziej się krzewią.
Kategoria Ogrodnictwo, Zioła | Tagi: dziki, dzikość, ogrody, pola
Świnki morskie to wyjątkowo sympatyczne i urokliwe zwierzątka, które w przeciwieństwie do chomików czy myszek, bardzo lubią ludzkie towarzystwo. Świnka lubi być głaskana i często, zwłaszcza gdy odznacza się długowłosą sierścią, przypomina małego pieska. Nie należy jednak pokładać w niej zbyt wielkiego zaufania, gdyż pozostawiana bez nadzoru bardzo chętnie dobierze się do naszych kabli. Bardzo ważne jest jednak, by choć raz na jakiś czas wypuszczać świnkę morską z klatki czy akwarium i pozwolić jej nacieszyć się choć odrobinę większą przestrzenią. Świnki morskie wymagają codziennej opieki, przede wszystkim ze względu na to, iż nie wystarczy im suchy pokarm w postaci mieszanki z pudełka. Zwierzaki te potrzebują dostępu do tak zwanej zieleniny. Jeśli jednak nie mamy w ogródku własnego warzywniaka, nie musimy wydawać fortuny na sałatę czy marchewkę. Każda świnka z chęcią pożywi się świeżą, zieloną trawą. Najlepiej jednak zrywać trawę własnoręcznie, gdyż jedzenie zielonej papki wyprodukowanej przez kosiarkę nie zawsze odpowiada naszym pupilkom. Dzik jest to kolejne zwierze mieszkające w lesie o okazałych rozmiarach. Dzik należy do jednych z większych zwierząt mieszkających w lesie dlatego rzadko jakie inne zwierze ma ochotę go zaatakować. Dzik ma dość długie futro koloru brązowego lub czarnego w różnych odcieniach. Są to zwierzęta stadne czyli jak sama nazwa wskazuje mieszkają w stadzie czyli po kilka osobników. Dorosły samiec dzika nazywany jest odyńcem, samica nazywana jest lochą a młode są nazywane warchlakami. Młode dziki są bardzo milutki i są koloru jasno brązowego w czarne paski. Dzik jest również nazywany dziką świnią ponieważ mieszka w lesie i jest bardzo podobny do świni hodowlanych. Dziki do obrony przed innymi zwierzętami oraz do walki używają swoich dwóch wielkich kłów które są bardzo masywne i ostre oraz wystają z paszczy dzika. Dzik porusza się na czterech malutkich nóżkach zakończonych małymi raciczkami. Dzik posiada również ogon który zakończony jest szczecinką w kształcie pędzla. Dom dzika jest nazywany przez ludzi barłogiem